Osoba, która w Polsce jest ubezpieczona, podczas podróży po Europie ma prawo korzystać z usług miejscowej służby zdrowia na takich samych warunkach jak obywatele odwiedzanego kraju.
Prawo to honorują wszystkie kraje Wspólnoty Europejskiej oraz Islandia, Liechtenstein, Norwegia i Szwajcaria.
Dokumentem, który za granicą potwierdza, że mamy prawo do opieki medycznej, jest europejska karta ubezpieczenia zdrowotnego wydawana przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
Możliwość skorzystania z leczenia w innym kraju dotyczy tylko nagłych przypadków, choć nie muszą to być sytuacje zagrażające życiu. Z kartą można się zgłosić do lekarza nawet z katarem, ale nie uprawnia ona np. do przeprowadzenia planowego zabiegu chirurgicznego, który można wykonać po powrocie do kraju.
Polacy przyzwyczajeni do tego, że w kraju korzystają z usług medycznych bez opłat, mogą być zdziwieni, że recepcjonista w zagranicznej przychodni poprosi o sięgnięcie do portfela. W wielu krajach obowiązuje zasada częściowej odpłatności za wizyty u lekarzy, leczenie szpitalne, leki, a nawet za sam fakt wystawienia recepty. W części krajów opłat nie ma, w innych są symboliczne. Na przykład w Czechach za wizytę lekarską zapłacimy 30 koron (nieco ponad 5 zł). Ale w Szwajcarii wizyta dorosłego pacjenta u lekarza kosztuje aż 92 franki (prawie 280 zł); ten jednorazowy wydatek pozwala korzystać z leczenia przez kolejne 30 dni.
Rzeczpospolita
| Opinia | Autor |
|---|---|
| Bardzo dobry lekarz znający | Anonim (gość) |
| Niestety moja opinia o panu | Marek Protasiuk (gość) |
| Bardzo miła Pani | ans (gość) |
| Świetny gabinet, Panie | Agnieszka G. (gość) |
| Kilka lat temu miałam | boryskrak |